Zelfstandig maar ook samen: wonen met Fiola

Ontmoet Cédric, één van de zes bewoners van het splinternieuwe woonproject in Baarle- Drongen. Al een vijftal jaar speelde Cédric met het idee om alleen te gaan wonen. Maar telkens dat dichterbij kwam, kreeg hij schrik om de stap te zetten. Toen hij over het woonproject van Fiola hoorde, voelde hij het meteen: zelfstandig, maar ook samen. Daar was hij naar op zoek.

“Vanaf de eerste vergadering voelde ik een goede klik met het project en de andere kandidaten. Het was voor mij een geschenk dat de bouw nog vijf jaar duurde. Dat gaf me de tijd om me erop voor te bereiden. Ik kon wennen aan het idee om alleen te wonen. Mijn begeleiders van Fiola en mijn psycholoog ondersteunden me in dit proces. Mijn zelfvertrouwen is enorm gegroeid. Vanaf de eerste dag voelde ik me thuis. Waar ik het meeste fier op ben? Ik neem mijn leven nu zelf in handen, en dat lukt! Ik slaag erin om alleen te wonen, dat had ik nooit gedacht.”

Geen huismus

Een aantal dagen per week leeft Cédric zich uit op de Poezenboot, een drijvend asiel voor katten. “Ik maak er de kooien schoon en ruim de kattenbakken op. Ik geef toe, dat is niet de meest prettige taak. Gelukkig is er meer. Ik verzorg de katten en geef ze de nodige aandacht. Het contact met de dieren doet me deugd.”

Daarnaast neemt hij deel aan de groepswerking van Fiola, voor volwassenen met een normale begaafdheid en autisme. 10 keer per jaar komt de groep samen voor ontspannende activiteiten. “De steun van de groep is goud waard. We kennen elkaar intussen al goed, en op moeilijke momenten zijn we er voor elkaar. Ik haal hier veel voldoening uit.”

Mijn thuissituatie was erg moeilijk waardoor ik ook niet goed voor mezelf zorgde.

Niemand achter de veren

“Het voelde meteen heel goed om hier te wonen. Ik kies nu zelf wat ik doe en vooral wat ik niet doe. Ligt er eens wat rommel, dan is dat gewoon zo. Er is hier niemand die achter mijn veren zit. Soms hoor ik dat ik wat te streng ben voor mezelf. Ik heb graag dat alles opgeruimd is, dat geeft me rust. Het is hier dus heel leefbaar, dat hoor ik van mijn bezoekers.”

“Op maandagavond speel ik badminton, dat doe ik al jaren en blijf ik nu ook doen. Zo hou ik een band met mijn vroegere woonplek. Het geeft me houvast en ik heb er waardevolle contacten. Dikwijls ga ik die avond bij mijn ouders eten. Mijn mama maakt dan spaghetti klaar. Zo zien ze me nog een keer én moet ik niet zelf koken. Want dat doe ik nog niet veel, koken voor mezelf.”

Waar ik het meeste fier op ben? Ik neem mijn leven nu zelf in handen, en dat lukt! Ik slaag erin alleen te wonen, dat had ik nooit gedacht.

Verbinder

“Wat deze plek voor mij zo bijzonder maakt? Ik krijg hier de kans om op een betaalbare plek te wonen, mét de ondersteuning die ik nodig heb: niet meer, niet minder. We hebben elk ons eigen appartement. Maandelijks is er een bewonersvergadering, en er is een gemeenschappelijke ruimte waar we elkaar ontmoeten. Er is ook een vaste woonbegeleidster. Ragna is hier natuurlijk niet altijd aanwezig, maar we kunnen met veel vragen bij haar terecht. Ik kijk ernaar uit om hier mijn sociaal leven verder uit te bouwen, in en rond Baarle-Drongen.”

“De nabijheid van de buren is voor mij een grote meerwaarde. Ik geniet van me-time in mijn eigen appartement, maar ik geniet ook van gezelschap. Het contact met mensen doet me deugd, dat zou voor mij nog meer mogen. Ik ben een verbinder, dus ik ga daar zeker zelf ook moeite voor doen. Omdat we allemaal zo verschillend zijn ondersteunen we elkaar waar mogelijk. Soms gaat dat over iets praktisch, soms over ons welzijn. Gewoon eens lachen en lol maken, meer moet dat niet zijn.”